İyice tembellikler avucunda yaşamaya başladığımın farkına varınca korkuya kapıldım. Elimde tuttuğum kitabın aynı sayfasının gözlerinde uçuşup duruyordum. Keşke...
Başkalarının gece sancılarına ortak olmak için uyanmıştım bende. Bir yarısı uykusuz bir yarısı deniz derini uykuların içinde duran insanlar. Su...
Çırılçıplak kalmış eskileri alıp, yığarcasına, önümde duran günlerin kucağına yapıştırıvermiştim. Bundan sonra hiç...
Şimdi karşımda duruyorsun. Gözlerinin kıyısına rengârenk ışıkların pırıltısıyla çizdiğin yırtıcı bir bakışın var. Ve ben, bir tek ben...
Hayattan silinmeye ramak kalmıştır. Uyku ile uyanık olmanın birbirine karıştığı, açlık ile tokluğun bir karınca midesinde yaşandığı yırtıcı...